सूक्त ५४

एतत्त इन्द्र वीर्यं गीर्भिर्गृणन्ति कारवः। ते स्तोभन्त ऊर्जमावन्घृतश्चुतं पौरासो नक्षन्धीतिभिः॥

etatta indra vīryaṁ gīrbhirgṛṇanti kāravaḥ | te stobhanta ūrjamāvanghṛtaścutaṁ paurāso nakṣandhītibhiḥ ||

नक्षन्त इन्द्रमवसे सुकृत्यया येषां सुतेषु मन्दसे। यथा संवर्ते अमदो यथा कृश एवास्मे इन्द्र मत्स्व॥

nakṣanta indramavase sukṛtyayā yeṣāṁ suteṣu mandase | yathā saṁvarte amado yathā kṛśa evāsme indra matsva ||

आ नो विश्वे सजोषसो देवासो गन्तनोप नः। वसवो रुद्रा अवसे न आ गमञ्छृण्वन्तु मरुतो हवम्॥

ā no viśve sajoṣaso devāso gantanopa naḥ | vasavo rudrā avase na ā gamañchṛṇvantu maruto havam ||

पूषा विष्णुर्हवनं मे सरस्वत्यवन्तु सप्त सिन्धवः। आपो वातः पर्वतासो वनस्पतिः शृणोतु पृथिवी हवम्॥

pūṣā viṣṇurhavanaṁ me sarasvatyavantu sapta sindhavaḥ | āpo vātaḥ parvatāso vanaspatiḥ śṛṇotu pṛthivī havam ||

यदिन्द्र राधो अस्ति ते माघोनं मघवत्तम। तेन नो बोधि सधमाद्यो वृधे भगो दानाय वृत्रहन्॥

yadindra rādho asti te māghonaṁ maghavattama | tena no bodhi sadhamādyo vṛdhe bhago dānāya vṛtrahan ||

आजिपते नृपते त्वमिद्धि नो वाज आ वक्षि सुक्रतो। वीती होत्राभिरुत देववीतिभिः ससवांसो वि शृण्विरे॥

ājipate nṛpate tvamiddhi no vāja ā vakṣi sukrato | vītī hotrābhiruta devavītibhiḥ sasavāṁso vi śṛṇvire ||

सन्ति ह्यर्य आशिष इन्द्र आयुर्जनानाम्। अस्मान्नक्षस्व मघवन्नुपावसे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम्॥

santi hyarya āśiṣa indra āyurjanānām | asmānnakṣasva maghavannupāvase dhukṣasva pipyuṣīmiṣam ||

वयं त इन्द्र स्तोमेभिर्विधेम त्वमस्माकं शतक्रतो। महि स्थूरं शशयं राधो अह्रयं प्रस्कण्वाय नि तोशय॥

vayaṁ ta indra stomebhirvidhema tvamasmākaṁ śatakrato | mahi sthūraṁ śaśayaṁ rādho ahrayaṁ praskaṇvāya ni tośaya ||