सूक्त ५३

उपमं त्वा मघोनां ज्येष्ठं च वृषभाणाम्। पूर्भित्तमं मघवन्निन्द्र गोविदमीशानं राय ईमहे॥

upamaṁ tvā maghonāṁ jyeṣṭhaṁ ca vṛṣabhāṇām | pūrbhittamaṁ maghavannindra govidamīśānaṁ rāya īmahe ||

य आयुं कुत्समतिथिग्वमर्दयो वावृधानो दिवेदिवे। तं त्वा वयं हर्यश्वं शतक्रतुं वाजयन्तो हवामहे॥

ya āyuṁ kutsamatithigvamardayo vāvṛdhāno divedive | taṁ tvā vayaṁ haryaśvaṁ śatakratuṁ vājayanto havāmahe ||

आ नो विश्वेषां रसं मध्वः सिञ्चन्त्वद्रयः। ये परावति सुन्विरे जनेष्वा ये अर्वावतीन्दवः॥

ā no viśveṣāṁ rasaṁ madhvaḥ siñcantvadrayaḥ | ye parāvati sunvire janeṣvā ye arvāvatīndavaḥ ||

विश्वा द्वेषांसि जहि चाव चा कृधि विश्वे सन्वन्त्वा वसु। शीष्टेषु चित्ते मदिरासो अंशवो यत्रा सोमस्य तृम्पसि॥

viśvā dveṣāṁsi jahi cāva cā kṛdhi viśve sanvantvā vasu | śīṣṭeṣu citte madirāso aṁśavo yatrā somasya tṛmpasi ||

इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः। आ शंतम शंतमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः॥

indra nedīya edihi mitamedhābhirūtibhiḥ | ā śaṁtama śaṁtamābhirabhiṣṭibhirā svāpe svāpibhiḥ ||

आजितुरं सत्पतिं विश्वचर्षणिं कृधि प्रजास्वाभगम्। प्र सू तिरा शचीभिर्ये त उक्थिनः क्रतुं पुनत आनुषक्॥

ājituraṁ satpatiṁ viśvacarṣaṇiṁ kṛdhi prajāsvābhagam | pra sū tirā śacībhirye ta ukthinaḥ kratuṁ punata ānuṣak ||

यस्ते साधिष्ठोऽवसे ते स्याम भरेषु ते। वयं होत्राभिरुत देवहूतिभिः ससवांसो मनामहे॥

yaste sādhiṣṭho'vase te syāma bhareṣu te | vayaṁ hotrābhiruta devahūtibhiḥ sasavāṁso manāmahe ||

अहं हि ते हरिवो ब्रह्म वाजयुराजिं यामि सदोतिभिः। त्वामिदेव तममे समश्वयुर्गव्युरग्रे मथीनाम्॥

ahaṁ hi te harivo brahma vājayurājiṁ yāmi sadotibhiḥ | tvāmideva tamame samaśvayurgavyuragre mathīnām ||