सूक्त ७

असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः। विदाना अस्य योजनम्॥

asṛgramindavaḥ pathā dharmannṛtasya suśriyaḥ | vidānā asya yojanam ||

प्र धारा मध्वो अग्रियो महीरपो वि गाहते। हविर्हविष्षु वन्द्यः॥

pra dhārā madhvo agriyo mahīrapo vi gāhate | havirhaviṣṣu vandyaḥ ||

प्र युजो वाचो अग्रियो वृषाव चक्रदद्वने। सद्माभि सत्यो अध्वरः॥

pra yujo vāco agriyo vṛṣāva cakradadvane | sadmābhi satyo adhvaraḥ ||

परि यत्काव्या कविर्नृम्णा वसानो अर्षति। स्वर्वाजी सिषासति॥

pari yatkāvyā kavirnṛmṇā vasāno arṣati | svarvājī siṣāsati ||

पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति। यदीमृण्वन्ति वेधसः॥

pavamāno abhi spṛdho viśo rājeva sīdati | yadīmṛṇvanti vedhasaḥ ||

अव्यो वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति। रेभो वनुष्यते मती॥

avyo vāre pari priyo harirvaneṣu sīdati | rebho vanuṣyate matī ||

स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्छति। रणा यो अस्य धर्मभिः॥

sa vāyumindramaśvinā sākaṁ madena gacchati | raṇā yo asya dharmabhiḥ ||

आ मित्रावरुणा भगं मध्वः पवन्त ऊर्मयः। विदाना अस्य शक्मभिः॥

ā mitrāvaruṇā bhagaṁ madhvaḥ pavanta ūrmayaḥ | vidānā asya śakmabhiḥ ||

अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये। श्रवो वसूनि सं जितम्॥

asmabhyaṁ rodasī rayiṁ madhvo vājasya sātaye | śravo vasūni saṁ jitam ||