सूक्त ९८

इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत्। धर्मकृते विपश्चिते पनस्यवे॥

indrāya sāma gāyata viprāya bṛhate bṛhat | dharmakṛte vipaścite panasyave ||

त्वमिन्द्राभिभूरसि त्वं सूर्यमरोचयः। विश्वकर्मा विश्वदेवो महाँ असि॥

tvamindrābhibhūrasi tvaṁ sūryamarocayaḥ | viśvakarmā viśvadevo mahā asi ||

विभ्राजञ्ज्योतिषा स्वरगच्छो रोचनं दिवः। देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे॥

vibhrājañjyotiṣā svaragaccho rocanaṁ divaḥ | devāsta indra sakhyāya yemire ||

एन्द्र नो गधि प्रियः सत्राजिदगोह्यः। गिरिर्न विश्वतस्पृथुः पतिर्दिवः॥

endra no gadhi priyaḥ satrājidagohyaḥ | girirna viśvataspṛthuḥ patirdivaḥ ||

अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी। इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः॥

abhi hi satya somapā ubhe babhūtha rodasī | indrāsi sunvato vṛdhaḥ patirdivaḥ ||

त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र दर्ता पुरामसि। हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः॥

tvaṁ hi śaśvatīnāmindra dartā purāmasi | hantā dasyormanorvṛdhaḥ patirdivaḥ ||

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान्महः ससृज्महे। उदेव यन्त उदभिः॥

adhā hīndra girvaṇa upa tvā kāmānmahaḥ sasṛjmahe | udeva yanta udabhiḥ ||

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि। वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे॥

vārṇa tvā yavyābhirvardhanti śūra brahmāṇi | vāvṛdhvāṁsaṁ cidadrivo divedive ||

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे। इन्द्रवाहा वचोयुजा॥

yuñjanti harī iṣirasya gāthayorau ratha uruyuge | indravāhā vacoyujā ||

त्वं न इन्द्रा भरँ ओजो नृम्णं शतक्रतो विचर्षणे। आ वीरं पृतनाषहम्॥

tvaṁ na indrā bhara ojo nṛmṇaṁ śatakrato vicarṣaṇe | ā vīraṁ pṛtanāṣaham ||

त्वं हि नः पिता वसो त्वं माता शतक्रतो बभूविथ। अधा ते सुम्नमीमहे॥

tvaṁ hi naḥ pitā vaso tvaṁ mātā śatakrato babhūvitha | adhā te sumnamīmahe ||

त्वां शुष्मिन्पुरुहूत वाजयन्तमुप ब्रुवे शतक्रतो। स नो रास्व सुवीर्यम्॥

tvāṁ śuṣminpuruhūta vājayantamupa bruve śatakrato | sa no rāsva suvīryam ||