सूक्त ९४

गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम्। युक्ता वह्नी रथानाम्॥

gaurdhayati marutāṁ śravasyurmātā maghonām | yuktā vahnī rathānām ||

यस्या देवा उपस्थे व्रता विश्वे धारयन्ते। सूर्यामासा दृशे कम्॥

yasyā devā upasthe vratā viśve dhārayante | sūryāmāsā dṛśe kam ||

तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः। मरुतः सोमपीतये॥

tatsu no viśve arya ā sadā gṛṇanti kāravaḥ | marutaḥ somapītaye ||

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः। उत स्वराजो अश्विना॥

asti somo ayaṁ sutaḥ pibantyasya marutaḥ | uta svarājo aśvinā ||

पिबन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः। त्रिषधस्थस्य जावतः॥

pibanti mitro aryamā tanā pūtasya varuṇaḥ | triṣadhasthasya jāvataḥ ||

उतो न्वस्य जोषमाँ इन्द्रः सुतस्य गोमतः। प्रातर्होतेव मत्सति॥

uto nvasya joṣamā indraḥ sutasya gomataḥ | prātarhoteva matsati ||

कदत्विषन्त सूरयस्तिर आप इव स्रिधः। अर्षन्ति पूतदक्षसः॥

kadatviṣanta sūrayastira āpa iva sridhaḥ | arṣanti pūtadakṣasaḥ ||

कद्वो अद्य महानां देवानामवो वृणे। त्मना च दस्मवर्चसाम्॥

kadvo adya mahānāṁ devānāmavo vṛṇe | tmanā ca dasmavarcasām ||

आ ये विश्वा पार्थिवानि पप्रथन्रोचना दिवः। मरुतः सोमपीतये॥

ā ye viśvā pārthivāni paprathanrocanā divaḥ | marutaḥ somapītaye ||

त्यान्नु पूतदक्षसो दिवो वो मरुतो हुवे। अस्य सोमस्य पीतये॥

tyānnu pūtadakṣaso divo vo maruto huve | asya somasya pītaye ||

त्यान्नु ये वि रोदसी तस्तभुर्मरुतो हुवे। अस्य सोमस्य पीतये॥

tyānnu ye vi rodasī tastabhurmaruto huve | asya somasya pītaye ||

त्यं नु मारुतं गणं गिरिष्ठां वृषणं हुवे। अस्य सोमस्य पीतये॥

tyaṁ nu mārutaṁ gaṇaṁ giriṣṭhāṁ vṛṣaṇaṁ huve | asya somasya pītaye ||