सूक्त ७९

अयं कृत्नुरगृभीतो विश्वजिदुद्भिदित्सोमः। ऋषिर्विप्रः काव्येन॥

ayaṁ kṛtnuragṛbhīto viśvajidudbhiditsomaḥ | ṛṣirvipraḥ kāvyena ||

अभ्यूर्णोति यन्नग्नं भिषक्ति विश्वं यत्तुरम्। प्रेमन्धः ख्यन्निः श्रोणो भूत्॥

abhyūrṇoti yannagnaṁ bhiṣakti viśvaṁ yatturam | premandhaḥ khyanniḥ śroṇo bhūt ||

त्वं सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्योऽन्यकृतेभ्यः। उरु यन्तासि वरूथम्॥

tvaṁ soma tanūkṛdbhyo dveṣobhyo'nyakṛtebhyaḥ | uru yantāsi varūtham ||

त्वं चित्ती तव दक्षैर्दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन्। यावीरघस्य चिद्द्वेषः॥

tvaṁ cittī tava dakṣairdiva ā pṛthivyā ṛjīṣin | yāvīraghasya ciddveṣaḥ ||

अर्थिनो यन्ति चेदर्थं गच्छानिद्ददुषो रातिम्। ववृज्युस्तृष्यतः कामम्॥

arthino yanti cedarthaṁ gacchāniddaduṣo rātim | vavṛjyustṛṣyataḥ kāmam ||

विदद्यत्पूर्व्यं नष्टमुदीमृतायुमीरयत्। प्रेमायुस्तारीदतीर्णम्॥

vidadyatpūrvyaṁ naṣṭamudīmṛtāyumīrayat | premāyustārīdatīrṇam ||

सुशेवो नो मृळयाकुरदृप्तक्रतुरवातः। भवा नः सोम शं हृदे॥

suśevo no mṛḻayākuradṛptakraturavātaḥ | bhavā naḥ soma śaṁ hṛde ||

मा नः सोम सं वीविजो मा वि बीभिषथा राजन्। मा नो हार्दि त्विषा वधीः॥

mā naḥ soma saṁ vīvijo mā vi bībhiṣathā rājan | mā no hārdi tviṣā vadhīḥ ||

अव यत्स्वे सधस्थे देवानां दुर्मतीरीक्षे। राजन्नप द्विषः सेध मीढ्वो अप स्रिधः सेध॥

ava yatsve sadhasthe devānāṁ durmatīrīkṣe | rājannapa dviṣaḥ sedha mīḍhvo apa sridhaḥ sedha ||