सूक्त ६८

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्तयामसि। तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्र शविष्ठ सत्पते॥

ā tvā rathaṁ yathotaye sumnāya vartayāmasi | tuvikūrmimṛtīṣahamindra śaviṣṭha satpate ||

तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते। आ पप्राथ महित्वना॥

tuviśuṣma tuvikrato śacīvo viśvayā mate | ā paprātha mahitvanā ||

यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः। हस्ता वज्रं हिरण्ययम्॥

yasya te mahinā mahaḥ pari jmāyantamīyatuḥ | hastā vajraṁ hiraṇyayam ||

विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः। एवैश्च चर्षणीनामूती हुवे रथानाम्॥

viśvānarasya vaspatimanānatasya śavasaḥ | evaiśca carṣaṇīnāmūtī huve rathānām ||

अभिष्टये सदावृधं स्वर्मीळ्हेषु यं नरः। नाना हवन्त ऊतये॥

abhiṣṭaye sadāvṛdhaṁ svarmīḻheṣu yaṁ naraḥ | nānā havanta ūtaye ||

परोमात्रमृचीषममिन्द्रमुग्रं सुराधसम्। ईशानं चिद्वसूनाम्॥

paromātramṛcīṣamamindramugraṁ surādhasam | īśānaṁ cidvasūnām ||

तंतमिद्राधसे मह इन्द्रं चोदामि पीतये। यः पूर्व्यामनुष्टुतिमीशे कृष्टीनां नृतुः॥

taṁtamidrādhase maha indraṁ codāmi pītaye | yaḥ pūrvyāmanuṣṭutimīśe kṛṣṭīnāṁ nṛtuḥ ||

न यस्य ते शवसान सख्यमानंश मर्त्यः। नकिः शवांसि ते नशत्॥

na yasya te śavasāna sakhyamānaṁśa martyaḥ | nakiḥ śavāṁsi te naśat ||

त्वोतासस्त्वा युजाप्सु सूर्ये महद्धनम्। जयेम पृत्सु वज्रिवः॥

tvotāsastvā yujāpsu sūrye mahaddhanam | jayema pṛtsu vajrivaḥ ||

तं त्वा यज्ञेभिरीमहे तं गीर्भिर्गिर्वणस्तम। इन्द्र यथा चिदाविथ वाजेषु पुरुमाय्यम्॥

taṁ tvā yajñebhirīmahe taṁ gīrbhirgirvaṇastama | indra yathā cidāvitha vājeṣu purumāyyam ||

यस्य ते स्वादु सख्यं स्वाद्वी प्रणीतिरद्रिवः। यज्ञो वितन्तसाय्यः॥

yasya te svādu sakhyaṁ svādvī praṇītiradrivaḥ | yajño vitantasāyyaḥ ||

उरु णस्तन्वे तन उरु क्षयाय नस्कृधि। उरु णो यन्धि जीवसे॥

uru ṇastanve tana uru kṣayāya naskṛdhi | uru ṇo yandhi jīvase ||

उरुं नृभ्य उरुं गव उरुं रथाय पन्थाम्। देववीतिं मनामहे॥

uruṁ nṛbhya uruṁ gava uruṁ rathāya panthām | devavītiṁ manāmahe ||

उप मा षड्द्वाद्वा नरः सोमस्य हर्ष्या। तिष्ठन्ति स्वादुरातयः॥

upa mā ṣaḍdvādvā naraḥ somasya harṣyā | tiṣṭhanti svādurātayaḥ ||

ऋज्राविन्द्रोत आ ददे हरी ऋक्षस्य सूनवि। आश्वमेधस्य रोहिता॥

ṛjrāvindrota ā dade harī ṛkṣasya sūnavi | āśvamedhasya rohitā ||

सुरथाँ आतिथिग्वे स्वभीशूँरार्क्षे। आश्वमेधे सुपेशसः॥

surathā ātithigve svabhīśūrārkṣe | āśvamedhe supeśasaḥ ||

षळश्वाँ आतिथिग्व इन्द्रोते वधूमतः। सचा पूतक्रतौ सनम्॥

ṣaḻaśvā ātithigva indrote vadhūmataḥ | sacā pūtakratau sanam ||

ऐषु चेतद्वृषण्वत्यन्तरृज्रेष्वरुषी। स्वभीशुः कशावती॥

aiṣu cetadvṛṣaṇvatyantarṛjreṣvaruṣī | svabhīśuḥ kaśāvatī ||

न युष्मे वाजबन्धवो निनित्सुश्चन मर्त्यः। अवद्यमधि दीधरत्॥

na yuṣme vājabandhavo ninitsuścana martyaḥ | avadyamadhi dīdharat ||