Sukta 55

प्रयज्यवो मरुतो भ्राजदृष्टयो बृहद्वयो दधिरे रुक्मवक्षसः। ईयन्ते अश्वैः सुयमेभिराशुभिः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

prayajyavo maruto bhrājadṛṣṭayo bṛhadvayo dadhire rukmavakṣasaḥ | īyante aśvaiḥ suyamebhirāśubhiḥ śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

स्वयं दधिध्वे तविषीं यथा विद बृहन्महान्त उर्विया वि राजथ। उतान्तरिक्षं ममिरे व्योजसा शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

svayaṁ dadhidhve taviṣīṁ yathā vida bṛhanmahānta urviyā vi rājatha | utāntarikṣaṁ mamire vyojasā śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

साकं जाताः सुभ्वः साकमुक्षिताः श्रिये चिदा प्रतरं वावृधुर्नरः। विरोकिणः सूर्यस्येव रश्मयः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

sākaṁ jātāḥ subhvaḥ sākamukṣitāḥ śriye cidā prataraṁ vāvṛdhurnaraḥ | virokiṇaḥ sūryasyeva raśmayaḥ śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

आभूषेण्यं वो मरुतो महित्वनं दिदृक्षेण्यं सूर्यस्येव चक्षणम्। उतो अस्माँ अमृतत्वे दधातन शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

ābhūṣeṇyaṁ vo maruto mahitvanaṁ didṛkṣeṇyaṁ sūryasyeva cakṣaṇam | uto asmā amṛtatve dadhātana śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

उदीरयथा मरुतः समुद्रतो यूयं वृष्टिं वर्षयथा पुरीषिणः। न वो दस्रा उप दस्यन्ति धेनवः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

udīrayathā marutaḥ samudrato yūyaṁ vṛṣṭiṁ varṣayathā purīṣiṇaḥ | na vo dasrā upa dasyanti dhenavaḥ śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

यदश्वान्धूर्षु पृषतीरयुग्ध्वं हिरण्ययान्प्रत्यत्काँ अमुग्ध्वम्। विश्वा इत्स्पृधो मरुतो व्यस्यथ शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

yadaśvāndhūrṣu pṛṣatīrayugdhvaṁ hiraṇyayānpratyatkā amugdhvam | viśvā itspṛdho maruto vyasyatha śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

न पर्वता न नद्यो वरन्त वो यत्राचिध्वं मरुतो गच्छथेदु तत्। उत द्यावापृथिवी याथना परि शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

na parvatā na nadyo varanta vo yatrācidhvaṁ maruto gacchathedu tat | uta dyāvāpṛthivī yāthanā pari śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

यत्पूर्व्यं मरुतो यच्च नूतनं यदुद्यते वसवो यच्च शस्यते। विश्वस्य तस्य भवथा नवेदसः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

yatpūrvyaṁ maruto yacca nūtanaṁ yadudyate vasavo yacca śasyate | viśvasya tasya bhavathā navedasaḥ śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

मृळत नो मरुतो मा वधिष्टनास्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्तन। अधि स्तोत्रस्य सख्यस्य गातन शुभं यातामनु रथा अवृत्सत॥

mṛḻata no maruto mā vadhiṣṭanāsmabhyaṁ śarma bahulaṁ vi yantana | adhi stotrasya sakhyasya gātana śubhaṁ yātāmanu rathā avṛtsata ||

यूयमस्मान्नयत वस्यो अच्छा निरंहतिभ्यो मरुतो गृणानाः। जुषध्वं नो हव्यदातिं यजत्रा वयं स्याम पतयो रयीणाम्॥

yūyamasmānnayata vasyo acchā niraṁhatibhyo maruto gṛṇānāḥ | juṣadhvaṁ no havyadātiṁ yajatrā vayaṁ syāma patayo rayīṇām ||