सूक्त ९७

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः। स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः॥

yā indra bhuja ābharaḥ svarvā asurebhyaḥ | stotāraminmaghavannasya vardhaya ye ca tve vṛktabarhiṣaḥ ||

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम्। यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ॥

yamindra dadhiṣe tvamaśvaṁ gāṁ bhāgamavyayam | yajamāne sunvati dakṣiṇāvati tasmintaṁ dhehi mā paṇau ||

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः। स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः॥

ya indra sastyavrato'nuṣvāpamadevayuḥ | svaiḥ ṣa evairmumuratpoṣyaṁ rayiṁ sanutardhehi taṁ tataḥ ||

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन्। अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति॥

yacchakrāsi parāvati yadarvāvati vṛtrahan | atastvā gīrbhirdyugadindra keśibhiḥ sutāvā ā vivāsati ||

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि। यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि॥

yadvāsi rocane divaḥ samudrasyādhi viṣṭapi | yatpārthive sadane vṛtrahantama yadantarikṣa ā gahi ||

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते। मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा॥

sa naḥ someṣu somapāḥ suteṣu śavasaspate | mādayasva rādhasā sūnṛtāvatendra rāyā parīṇasā ||

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः। त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक्॥

mā na indra parā vṛṇagbhavā naḥ sadhamādyaḥ | tvaṁ na ūtī tvaminna āpyaṁ mā na indra parā vṛṇak ||

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु। कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते॥

asme indra sacā sute ni ṣadā pītaye madhu | kṛdhī jaritre maghavannavo mahadasme indra sacā sute ||

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः। विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत॥

na tvā devāsa āśata na martyāso adrivaḥ | viśvā jātāni śavasābhibhūrasi na tvā devāsa āśata ||

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे। क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम्॥

viśvāḥ pṛtanā abhibhūtaraṁ naraṁ sajūstatakṣurindraṁ jajanuśca rājase | kratvā variṣṭhaṁ vara āmurimutogramojiṣṭhaṁ tavasaṁ tarasvinam ||

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये। स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः॥

samīṁ rebhāso asvarannindraṁ somasya pītaye | svarpatiṁ yadīṁ vṛdhe dhṛtavrato hyojasā samūtibhiḥ ||

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा। सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः॥

nemiṁ namanti cakṣasā meṣaṁ viprā abhisvarā | sudītayo vo adruho'pi karṇe tarasvinaḥ samṛkvabhiḥ ||

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि। मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री॥

tamindraṁ johavīmi maghavānamugraṁ satrā dadhānamapratiṣkutaṁ śavāṁsi | maṁhiṣṭho gīrbhirā ca yajñiyo vavartadrāye no viśvā supathā kṛṇotu vajrī ||

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै। त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा॥

tvaṁ pura indra cikidenā vyojasā śaviṣṭha śakra nāśayadhyai | tvadviśvāni bhuvanāni vajrindyāvā rejete pṛthivī ca bhīṣā ||

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि। कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन्॥

tanma ṛtamindra śūra citra pātvapo na vajrinduritāti parṣi bhūri | kadā na indra rāya ā daśasyerviśvapsnyasya spṛhayāyyasya rājan ||