सूक्त ८१

आ तू न इन्द्र क्षुमन्तं चित्रं ग्राभं सं गृभाय। महाहस्ती दक्षिणेन॥

ā tū na indra kṣumantaṁ citraṁ grābhaṁ saṁ gṛbhāya | mahāhastī dakṣiṇena ||

विद्मा हि त्वा तुविकूर्मिं तुविदेष्णं तुवीमघम्। तुविमात्रमवोभिः॥

vidmā hi tvā tuvikūrmiṁ tuvideṣṇaṁ tuvīmagham | tuvimātramavobhiḥ ||

नहि त्वा शूर देवा न मर्तासो दित्सन्तम्। भीमं न गां वारयन्ते॥

nahi tvā śūra devā na martāso ditsantam | bhīmaṁ na gāṁ vārayante ||

एतो न्विन्द्रं स्तवामेशानं वस्वः स्वराजम्। न राधसा मर्धिषन्नः॥

eto nvindraṁ stavāmeśānaṁ vasvaḥ svarājam | na rādhasā mardhiṣannaḥ ||

प्र स्तोषदुप गासिषच्छ्रवत्साम गीयमानम्। अभि राधसा जुगुरत्॥

pra stoṣadupa gāsiṣacchravatsāma gīyamānam | abhi rādhasā jugurat ||

आ नो भर दक्षिणेनाभि सव्येन प्र मृश। इन्द्र मा नो वसोर्निर्भाक्॥

ā no bhara dakṣiṇenābhi savyena pra mṛśa | indra mā no vasornirbhāk ||

उप क्रमस्वा भर धृषता धृष्णो जनानाम्। अदाशूष्टरस्य वेदः॥

upa kramasvā bhara dhṛṣatā dhṛṣṇo janānām | adāśūṣṭarasya vedaḥ ||

इन्द्र य उ नु ते अस्ति वाजो विप्रेभिः सनित्वः। अस्माभिः सु तं सनुहि॥

indra ya u nu te asti vājo viprebhiḥ sanitvaḥ | asmābhiḥ su taṁ sanuhi ||

सद्योजुवस्ते वाजा अस्मभ्यं विश्वश्चन्द्राः। वशैश्च मक्षू जरन्ते॥

sadyojuvaste vājā asmabhyaṁ viśvaścandrāḥ | vaśaiśca makṣū jarante ||