सूक्त ८०

नह्यन्यं बळाकरं मर्डितारं शतक्रतो। त्वं न इन्द्र मृळय॥

nahyanyaṁ baḻākaraṁ marḍitāraṁ śatakrato | tvaṁ na indra mṛḻaya ||

यो नः शश्वत्पुराविथामृध्रो वाजसातये। स त्वं न इन्द्र मृळय॥

yo naḥ śaśvatpurāvithāmṛdhro vājasātaye | sa tvaṁ na indra mṛḻaya ||

किमङ्ग रध्रचोदनः सुन्वानस्यावितेदसि। कुवित्स्विन्द्र णः शकः॥

kimaṅga radhracodanaḥ sunvānasyāvitedasi | kuvitsvindra ṇaḥ śakaḥ ||

इन्द्र प्र णो रथमव पश्चाच्चित्सन्तमद्रिवः। पुरस्तादेनं मे कृधि॥

indra pra ṇo rathamava paścāccitsantamadrivaḥ | purastādenaṁ me kṛdhi ||

हन्तो नु किमाससे प्रथमं नो रथं कृधि। उपमं वाजयु श्रवः॥

hanto nu kimāsase prathamaṁ no rathaṁ kṛdhi | upamaṁ vājayu śravaḥ ||

अवा नो वाजयुं रथं सुकरं ते किमित्परि। अस्मान्सु जिग्युषस्कृधि॥

avā no vājayuṁ rathaṁ sukaraṁ te kimitpari | asmānsu jigyuṣaskṛdhi ||

इन्द्र दृह्यस्व पूरसि भद्रा त एति निष्कृतम्। इयं धीरृत्वियावती॥

indra dṛhyasva pūrasi bhadrā ta eti niṣkṛtam | iyaṁ dhīrṛtviyāvatī ||

मा सीमवद्य आ भागुर्वी काष्ठा हितं धनम्। अपावृक्ता अरत्नयः॥

mā sīmavadya ā bhāgurvī kāṣṭhā hitaṁ dhanam | apāvṛktā aratnayaḥ ||

तुरीयं नाम यज्ञियं यदा करस्तदुश्मसि। आदित्पतिर्न ओहसे॥

turīyaṁ nāma yajñiyaṁ yadā karastaduśmasi | āditpatirna ohase ||

अवीवृधद्वो अमृता अमन्दीदेकद्यूर्देवा उत याश्च देवीः। तस्मा उ राधः कृणुत प्रशस्तं प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्॥

avīvṛdhadvo amṛtā amandīdekadyūrdevā uta yāśca devīḥ | tasmā u rādhaḥ kṛṇuta praśastaṁ prātarmakṣū dhiyāvasurjagamyāt ||