सूक्त ७०

यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः। विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे॥

yo rājā carṣaṇīnāṁ yātā rathebhiradhriguḥ | viśvāsāṁ tarutā pṛtanānāṁ jyeṣṭho yo vṛtrahā gṛṇe ||

इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्तरि। हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः॥

indraṁ taṁ śumbha puruhanmannavase yasya dvitā vidhartari | hastāya vajraḥ prati dhāyi darśato maho dive na sūryaḥ ||

नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम्। इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम्॥

nakiṣṭaṁ karmaṇā naśadyaścakāra sadāvṛdham | indraṁ na yajñairviśvagūrtamṛbhvasamadhṛṣṭaṁ dhṛṣṇvojasam ||

अषाळ्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः। सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः॥

aṣāḻhamugraṁ pṛtanāsu sāsahiṁ yasminmahīrurujrayaḥ | saṁ dhenavo jāyamāne anonavurdyāvaḥ kṣāmo anonavuḥ ||

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः। न त्वा वज्रिन्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी॥

yaddyāva indra te śataṁ śataṁ bhūmīruta syuḥ | na tvā vajrinsahasraṁ sūryā anu na jātamaṣṭa rodasī ||

आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा। अस्माँ अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः॥

ā paprātha mahinā vṛṣṇyā vṛṣanviśvā śaviṣṭha śavasā | asmā ava maghavangomati vraje vajriñcitrābhirūtibhiḥ ||

न सीमदेव आपदिषं दीर्घायो मर्त्यः। एतग्वा चिद्य एतशा युयोजते हरी इन्द्रो युयोजते॥

na sīmadeva āpadiṣaṁ dīrghāyo martyaḥ | etagvā cidya etaśā yuyojate harī indro yuyojate ||

तं वो महो महाय्यमिन्द्रं दानाय सक्षणिम्। यो गाधेषु य आरणेषु हव्यो वाजेष्वस्ति हव्यः॥

taṁ vo maho mahāyyamindraṁ dānāya sakṣaṇim | yo gādheṣu ya āraṇeṣu havyo vājeṣvasti havyaḥ ||

उदू षु णो वसो महे मृशस्व शूर राधसे। उदू षु मह्यै मघवन्मघत्तय उदिन्द्र श्रवसे महे॥

udū ṣu ṇo vaso mahe mṛśasva śūra rādhase | udū ṣu mahyai maghavanmaghattaya udindra śravase mahe ||

त्वं न इन्द्र ऋतयुस्त्वानिदो नि तृम्पसि। मध्ये वसिष्व तुविनृम्णोर्वोर्नि दासं शिश्नथो हथैः॥

tvaṁ na indra ṛtayustvānido ni tṛmpasi | madhye vasiṣva tuvinṛmṇorvorni dāsaṁ śiśnatho hathaiḥ ||

अन्यव्रतममानुषमयज्वानमदेवयुम्। अव स्वः सखा दुधुवीत पर्वतः सुघ्नाय दस्युं पर्वतः॥

anyavratamamānuṣamayajvānamadevayum | ava svaḥ sakhā dudhuvīta parvataḥ sughnāya dasyuṁ parvataḥ ||

त्वं न इन्द्रासां हस्ते शविष्ठ दावने। धानानां न सं गृभायास्मयुर्द्विः सं गृभायास्मयुः॥

tvaṁ na indrāsāṁ haste śaviṣṭha dāvane | dhānānāṁ na saṁ gṛbhāyāsmayurdviḥ saṁ gṛbhāyāsmayuḥ ||

सखायः क्रतुमिच्छत कथा राधाम शरस्य। उपस्तुतिं भोजः सूरिर्यो अह्रयः॥

sakhāyaḥ kratumicchata kathā rādhāma śarasya | upastutiṁ bhojaḥ sūriryo ahrayaḥ ||

भूरिभिः समह ऋषिभिर्बर्हिष्मद्भिः स्तविष्यसे। यदित्थमेकमेकमिच्छर वत्सान्पराददः॥

bhūribhiḥ samaha ṛṣibhirbarhiṣmadbhiḥ staviṣyase | yaditthamekamekamicchara vatsānparādadaḥ ||

कर्णगृह्या मघवा शौरदेव्यो वत्सं नस्त्रिभ्य आनयत्। अजां सूरिर्न धातवे॥

karṇagṛhyā maghavā śauradevyo vatsaṁ nastribhya ānayat | ajāṁ sūrirna dhātave ||