सूक्त ६२

प्रो अस्मा उपस्तुतिं भरता यज्जुजोषति। उक्थैरिन्द्रस्य माहिनं वयो वर्धन्ति सोमिनो भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

pro asmā upastutiṁ bharatā yajjujoṣati | ukthairindrasya māhinaṁ vayo vardhanti somino bhadrā indrasya rātayaḥ ||

अयुजो असमो नृभिरेकः कृष्टीरयास्यः। पूर्वीरति प्र वावृधे विश्वा जातान्योजसा भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

ayujo asamo nṛbhirekaḥ kṛṣṭīrayāsyaḥ | pūrvīrati pra vāvṛdhe viśvā jātānyojasā bhadrā indrasya rātayaḥ ||

अहितेन चिदर्वता जीरदानुः सिषासति। प्रवाच्यमिन्द्र तत्तव वीर्याणि करिष्यतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

ahitena cidarvatā jīradānuḥ siṣāsati | pravācyamindra tattava vīryāṇi kariṣyato bhadrā indrasya rātayaḥ ||

आ याहि कृणवाम त इन्द्र ब्रह्माणि वर्धना। येभिः शविष्ठ चाकनो भद्रमिह श्रवस्यते भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

ā yāhi kṛṇavāma ta indra brahmāṇi vardhanā | yebhiḥ śaviṣṭha cākano bhadramiha śravasyate bhadrā indrasya rātayaḥ ||

धृषतश्चिद्धृषन्मनः कृणोषीन्द्र यत्त्वम्। तीव्रैः सोमैः सपर्यतो नमोभिः प्रतिभूषतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

dhṛṣataściddhṛṣanmanaḥ kṛṇoṣīndra yattvam | tīvraiḥ somaiḥ saparyato namobhiḥ pratibhūṣato bhadrā indrasya rātayaḥ ||

अव चष्ट ऋचीषमोऽवताँ इव मानुषः। जुष्ट्वी दक्षस्य सोमिनः सखायं कृणुते युजं भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

ava caṣṭa ṛcīṣamo'vatā iva mānuṣaḥ | juṣṭvī dakṣasya sominaḥ sakhāyaṁ kṛṇute yujaṁ bhadrā indrasya rātayaḥ ||

विश्वे त इन्द्र वीर्यं देवा अनु क्रतुं ददुः। भुवो विश्वस्य गोपतिः पुरुष्टुत भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

viśve ta indra vīryaṁ devā anu kratuṁ daduḥ | bhuvo viśvasya gopatiḥ puruṣṭuta bhadrā indrasya rātayaḥ ||

गृणे तदिन्द्र ते शव उपमं देवतातये। यद्धंसि वृत्रमोजसा शचीपते भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

gṛṇe tadindra te śava upamaṁ devatātaye | yaddhaṁsi vṛtramojasā śacīpate bhadrā indrasya rātayaḥ ||

समनेव वपुष्यतः कृणवन्मानुषा युगा। विदे तदिन्द्रश्चेतनमध श्रुतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

samaneva vapuṣyataḥ kṛṇavanmānuṣā yugā | vide tadindraścetanamadha śruto bhadrā indrasya rātayaḥ ||

उज्जातमिन्द्र ते शव उत्त्वामुत्तव क्रतुम्। भूरिगो भूरि वावृधुर्मघवन्तव शर्मणि भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

ujjātamindra te śava uttvāmuttava kratum | bhūrigo bhūri vāvṛdhurmaghavantava śarmaṇi bhadrā indrasya rātayaḥ ||

अहं च त्वं च वृत्रहन्सं युज्याव सनिभ्य आ। अरातीवा चिदद्रिवोऽनु नौ शूर मंसते भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

ahaṁ ca tvaṁ ca vṛtrahansaṁ yujyāva sanibhya ā | arātīvā cidadrivo'nu nau śūra maṁsate bhadrā indrasya rātayaḥ ||

सत्यमिद्वा उ तं वयमिन्द्रं स्तवाम नानृतम्। महाँ असुन्वतो वधो भूरि ज्योतींषि सुन्वतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः॥

satyamidvā u taṁ vayamindraṁ stavāma nānṛtam | mahā asunvato vadho bhūri jyotīṁṣi sunvato bhadrā indrasya rātayaḥ ||