सूक्त ५९

इमानि वां भागधेयानि सिस्रत इन्द्रावरुणा प्र महे सुतेषु वाम्। यज्ञेयज्ञे ह सवना भुरण्यथो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षथः॥

imāni vāṁ bhāgadheyāni sisrata indrāvaruṇā pra mahe suteṣu vām | yajñeyajñe ha savanā bhuraṇyatho yatsunvate yajamānāya śikṣathaḥ ||

निष्षिध्वरीरोषधीराप आस्तामिन्द्रावरुणा महिमानमाशत। या सिस्रतू रजसः पारे अध्वनो ययोः शत्रुर्नकिरादेव ओहते॥

niṣṣidhvarīroṣadhīrāpa āstāmindrāvaruṇā mahimānamāśata | yā sisratū rajasaḥ pāre adhvano yayoḥ śatrurnakirādeva ohate ||

सत्यं तदिन्द्रावरुणा कृशस्य वां मध्व ऊर्मिं दुहते सप्त वाणीः। ताभिर्दाश्वांसमवतं शुभस्पती यो वामदब्धो अभि पाति चित्तिभिः॥

satyaṁ tadindrāvaruṇā kṛśasya vāṁ madhva ūrmiṁ duhate sapta vāṇīḥ | tābhirdāśvāṁsamavataṁ śubhaspatī yo vāmadabdho abhi pāti cittibhiḥ ||

घृतप्रुषः सौम्या जीरदानवः सप्त स्वसारः सदन ऋतस्य। या ह वामिन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्ताभिर्धत्तं यजमानाय शिक्षतम्॥

ghṛtapruṣaḥ saumyā jīradānavaḥ sapta svasāraḥ sadana ṛtasya | yā ha vāmindrāvaruṇā ghṛtaścutastābhirdhattaṁ yajamānāya śikṣatam ||

अवोचाम महते सौभगाय सत्यं त्वेषाभ्यां महिमानमिन्द्रियम्। अस्मान्स्विन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्त्रिभिः साप्तेभिरवतं शुभस्पती॥

avocāma mahate saubhagāya satyaṁ tveṣābhyāṁ mahimānamindriyam | asmānsvindrāvaruṇā ghṛtaścutastribhiḥ sāptebhiravataṁ śubhaspatī ||

इन्द्रावरुणा यदृषिभ्यो मनीषां वाचो मतिं श्रुतमदत्तमग्रे। यानि स्थानान्यसृजन्त धीरा यज्ञं तन्वानास्तपसाभ्यपश्यम्॥

indrāvaruṇā yadṛṣibhyo manīṣāṁ vāco matiṁ śrutamadattamagre | yāni sthānānyasṛjanta dhīrā yajñaṁ tanvānāstapasābhyapaśyam ||

इन्द्रावरुणा सौमनसमदृप्तं रायस्पोषं यजमानेषु धत्तम्। प्रजां पुष्टिं भूतिमस्मासु धत्तं दीर्घायुत्वाय प्र तिरतं न आयुः॥

indrāvaruṇā saumanasamadṛptaṁ rāyaspoṣaṁ yajamāneṣu dhattam | prajāṁ puṣṭiṁ bhūtimasmāsu dhattaṁ dīrghāyutvāya pra tirataṁ na āyuḥ ||