सूक्त ४८

अहं भुवं वसुनः पूर्व्यस्पतिरहं धनानि सं जयामि शश्वतः। मां हवन्ते पितरं न जन्तवोऽहं दाशुषे वि भजामि भोजनम्॥

ahaṁ bhuvaṁ vasunaḥ pūrvyaspatirahaṁ dhanāni saṁ jayāmi śaśvataḥ | māṁ havante pitaraṁ na jantavo'haṁ dāśuṣe vi bhajāmi bhojanam ||

अहमिन्द्रो रोधो वक्षो अथर्वणस्त्रिताय गा अजनयमहेरधि। अहं दस्युभ्यः परि नृम्णमा ददे गोत्रा शिक्षन्दधीचे मातरिश्वने॥

ahamindro rodho vakṣo atharvaṇastritāya gā ajanayamaheradhi | ahaṁ dasyubhyaḥ pari nṛmṇamā dade gotrā śikṣandadhīce mātariśvane ||

मह्यं त्वष्टा वज्रमतक्षदायसं मयि देवासोऽवृजन्नपि क्रतुम्। ममानीकं सूर्यस्येव दुष्टरं मामार्यन्ति कृतेन कर्त्वेन च॥

mahyaṁ tvaṣṭā vajramatakṣadāyasaṁ mayi devāso'vṛjannapi kratum | mamānīkaṁ sūryasyeva duṣṭaraṁ māmāryanti kṛtena kartvena ca ||

अहमेतं गव्ययमश्व्यं पशुं पुरीषिणं सायकेना हिरण्ययम्। पुरू सहस्रा नि शिशामि दाशुषे यन्मा सोमास उक्थिनो अमन्दिषुः॥

ahametaṁ gavyayamaśvyaṁ paśuṁ purīṣiṇaṁ sāyakenā hiraṇyayam | purū sahasrā ni śiśāmi dāśuṣe yanmā somāsa ukthino amandiṣuḥ ||

अहमिन्द्रो न परा जिग्य इद्धनं न मृत्यवेऽव तस्थे कदा चन। सोममिन्मा सुन्वन्तो याचता वसु न मे पूरवः सख्ये रिषाथन॥

ahamindro na parā jigya iddhanaṁ na mṛtyave'va tasthe kadā cana | somaminmā sunvanto yācatā vasu na me pūravaḥ sakhye riṣāthana ||

अहमेताञ्छाश्वसतो द्वाद्वेन्द्रं ये वज्रं युधयेऽकृण्वत। आह्वयमानाँ अव हन्मनाहनं दृळ्हा वदन्ननमस्युर्नमस्विनः॥

ahametāñchāśvasato dvādvendraṁ ye vajraṁ yudhaye'kṛṇvata | āhvayamānā ava hanmanāhanaṁ dṛḻhā vadannanamasyurnamasvinaḥ ||

अभीदमेकमेको अस्मि निष्षाळभी द्वा किमु त्रयः करन्ति। खले न पर्षान्प्रति हन्मि भूरि किं मा निन्दन्ति शत्रवोऽनिन्द्राः॥

abhīdamekameko asmi niṣṣāḻabhī dvā kimu trayaḥ karanti | khale na parṣānprati hanmi bhūri kiṁ mā nindanti śatravo'nindrāḥ ||

अहं गुङ्गुभ्यो अतिथिग्वमिष्करमिषं न वृत्रतुरं विक्षु धारयम्। यत्पर्णयघ्न उत वा करञ्जहे प्राहं महे वृत्रहत्ये अशुश्रवि॥

ahaṁ guṅgubhyo atithigvamiṣkaramiṣaṁ na vṛtraturaṁ vikṣu dhārayam | yatparṇayaghna uta vā karañjahe prāhaṁ mahe vṛtrahatye aśuśravi ||

प्र मे नमी साप्य इषे भुजे भूद्गवामेषे सख्या कृणुत द्विता। दिद्युं यदस्य समिथेषु मंहयमादिदेनं शंस्यमुक्थ्यं करम्॥

pra me namī sāpya iṣe bhuje bhūdgavāmeṣe sakhyā kṛṇuta dvitā | didyuṁ yadasya samitheṣu maṁhayamādidenaṁ śaṁsyamukthyaṁ karam ||

प्र नेमस्मिन्ददृशे सोमो अन्तर्गोपा नेममाविरस्था कृणोति। स तिग्मशृङ्गं वृषभं युयुत्सन्द्रुहस्तस्थौ बहुले बद्धो अन्तः॥

pra nemasmindadṛśe somo antargopā nemamāvirasthā kṛṇoti | sa tigmaśṛṅgaṁ vṛṣabhaṁ yuyutsandruhastasthau bahule baddho antaḥ ||

आदित्यानां वसूनां रुद्रियाणां देवो देवानां न मिनामि धाम। ते मा भद्राय शवसे ततक्षुरपराजितमस्तृतमषाळ्हम्॥

ādityānāṁ vasūnāṁ rudriyāṇāṁ devo devānāṁ na mināmi dhāma | te mā bhadrāya śavase tatakṣuraparājitamastṛtamaṣāḻham ||