सूक्त ६६

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये। बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम्॥

tarobhirvo vidadvasumindraṁ sabādha ūtaye | bṛhadgāyantaḥ sutasome adhvare huve bharaṁ na kāriṇam ||

न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः। य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम्॥

na yaṁ dudhrā varante na sthirā muro made suśipramandhasaḥ | ya ādṛtyā śaśamānāya sunvate dātā jaritra ukthyam ||

यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः। स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा॥

yaḥ śakro mṛkṣo aśvyo yo vā kījo hiraṇyayaḥ | sa ūrvasya rejayatyapāvṛtimindro gavyasya vṛtrahā ||

निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे। वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत्॥

nikhātaṁ cidyaḥ purusambhṛtaṁ vasūdidvapati dāśuṣe | vajrī suśipro haryaśva itkaradindraḥ kratvā yathā vaśat ||

यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम्। वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः॥

yadvāvantha puruṣṭuta purā cicchūra nṛṇām | vayaṁ tatta indra saṁ bharāmasi yajñamukthaṁ turaṁ vacaḥ ||

सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः। त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः॥

sacā someṣu puruhūta vajrivo madāya dyukṣa somapāḥ | tvamiddhi brahmakṛte kāmyaṁ vasu deṣṭhaḥ sunvate bhuvaḥ ||

वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम्। तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते॥

vayamenamidā hyo'pīpemeha vajriṇam | tasmā u adya samanā sutaṁ bharā nūnaṁ bhūṣata śrute ||

वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति। सेमं नः स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया॥

vṛkaścidasya vāraṇa urāmathirā vayuneṣu bhūṣati | semaṁ naḥ stomaṁ jujuṣāṇa ā gahīndra pra citrayā dhiyā ||

कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम्। केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा॥

kadū nvasyākṛtamindrasyāsti pauṁsyam | keno nu kaṁ śromatena na śuśruve januṣaḥ pari vṛtrahā ||

कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम्। इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि॥

kadū mahīradhṛṣṭā asya taviṣīḥ kadu vṛtraghno astṛtam | indro viśvānbekanāṭā ahardṛśa uta kratvā paṇīrabhi ||

वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन्। पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि॥

vayaṁ ghā te apūrvyendra brahmāṇi vṛtrahan | purūtamāsaḥ puruhūta vajrivo bhṛtiṁ na pra bharāmasi ||

पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः। तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम्॥

pūrvīściddhi tve tuvikūrminnāśaso havanta indrotayaḥ | tiraścidaryaḥ savanā vaso gahi śaviṣṭha śrudhi me havam ||

वयं घा ते त्वे इद्विन्द्र विप्रा अपि ष्मसि। नहि त्वदन्यः पुरुहूत कश्चन मघवन्नस्ति मर्डिता॥

vayaṁ ghā te tve idvindra viprā api ṣmasi | nahi tvadanyaḥ puruhūta kaścana maghavannasti marḍitā ||

त्वं नो अस्या अमतेरुत क्षुधोऽभिशस्तेरव स्पृधि। त्वं न ऊती तव चित्रया धिया शिक्षा शचिष्ठ गातुवित्॥

tvaṁ no asyā amateruta kṣudho'bhiśasterava spṛdhi | tvaṁ na ūtī tava citrayā dhiyā śikṣā śaciṣṭha gātuvit ||

सोम इद्वः सुतो अस्तु कलयो मा बिभीतन। अपेदेष ध्वस्मायति स्वयं घैषो अपायति॥

soma idvaḥ suto astu kalayo mā bibhītana | apedeṣa dhvasmāyati svayaṁ ghaiṣo apāyati ||