सूक्त २८

इदं कवेरादित्यस्य स्वराजो विश्वानि सान्त्यभ्यस्तु मह्ना। अति यो मन्द्रो यजथाय देवः सुकीर्तिं भिक्षे वरुणस्य भूरेः॥

idaṁ kaverādityasya svarājo viśvāni sāntyabhyastu mahnā | ati yo mandro yajathāya devaḥ sukīrtiṁ bhikṣe varuṇasya bhūreḥ ||

तव व्रते सुभगासः स्याम स्वाध्यो वरुण तुष्टुवांसः। उपायन उषसां गोमतीनामग्नयो न जरमाणा अनु द्यून्॥

tava vrate subhagāsaḥ syāma svādhyo varuṇa tuṣṭuvāṁsaḥ | upāyana uṣasāṁ gomatīnāmagnayo na jaramāṇā anu dyūn ||

तव स्याम पुरुवीरस्य शर्मन्नुरुशंसस्य वरुण प्रणेतः। यूयं नः पुत्रा अदितेरदब्धा अभि क्षमध्वं युज्याय देवाः॥

tava syāma puruvīrasya śarmannuruśaṁsasya varuṇa praṇetaḥ | yūyaṁ naḥ putrā aditeradabdhā abhi kṣamadhvaṁ yujyāya devāḥ ||

प्र सीमादित्यो असृजद्विधर्ताँ ऋतं सिन्धवो वरुणस्य यन्ति। न श्राम्यन्ति न वि मुचन्त्येते वयो न पप्तू रघुया परिज्मन्॥

pra sīmādityo asṛjadvidhartā ṛtaṁ sindhavo varuṇasya yanti | na śrāmyanti na vi mucantyete vayo na paptū raghuyā parijman ||

वि मच्छ्रथाय रशनामिवाग ऋध्याम ते वरुण खामृतस्य। मा तन्तुश्छेदि वयतो धियं मे मा मात्रा शार्यपसः पुर ऋतोः॥

vi macchrathāya raśanāmivāga ṛdhyāma te varuṇa khāmṛtasya | mā tantuśchedi vayato dhiyaṁ me mā mātrā śāryapasaḥ pura ṛtoḥ ||

अपो सु म्यक्ष वरुण भियसं मत्सम्राळृतावोऽनु मा गृभाय। दामेव वत्साद्वि मुमुग्ध्यंहो नहि त्वदारे निमिषश्चनेशे॥

apo su myakṣa varuṇa bhiyasaṁ matsamrāḻṛtāvo'nu mā gṛbhāya | dāmeva vatsādvi mumugdhyaṁho nahi tvadāre nimiṣaścaneśe ||

मा नो वधैर्वरुण ये त इष्टावेनः कृण्वन्तमसुर भ्रीणन्ति। मा ज्योतिषः प्रवसथानि गन्म वि षू मृधः शिश्रथो जीवसे नः॥

mā no vadhairvaruṇa ye ta iṣṭāvenaḥ kṛṇvantamasura bhrīṇanti | mā jyotiṣaḥ pravasathāni ganma vi ṣū mṛdhaḥ śiśratho jīvase naḥ ||

नमः पुरा ते वरुणोत नूनमुतापरं तुविजात ब्रवाम। त्वे हि कं पर्वते न श्रितान्यप्रच्युतानि दूळभ व्रतानि॥

namaḥ purā te varuṇota nūnamutāparaṁ tuvijāta bravāma | tve hi kaṁ parvate na śritānyapracyutāni dūḻabha vratāni ||

पर ऋणा सावीरध मत्कृतानि माहं राजन्नन्यकृतेन भोजम्। अव्युष्टा इन्नु भूयसीरुषास आ नो जीवान्वरुण तासु शाधि॥

para ṛṇā sāvīradha matkṛtāni māhaṁ rājannanyakṛtena bhojam | avyuṣṭā innu bhūyasīruṣāsa ā no jīvānvaruṇa tāsu śādhi ||

यो मे राजन्युज्यो वा सखा वा स्वप्ने भयं भीरवे मह्यमाह। स्तेनो वा यो दिप्सति नो वृको वा त्वं तस्माद्वरुण पाह्यस्मान्॥

yo me rājanyujyo vā sakhā vā svapne bhayaṁ bhīrave mahyamāha | steno vā yo dipsati no vṛko vā tvaṁ tasmādvaruṇa pāhyasmān ||

माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः। मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः॥

māhaṁ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṁ śūnamāpeḥ | mā rāyo rājansuyamādava sthāṁ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ ||