सूक्त ८

एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन्। वर्धन्तो अस्य वीर्यम्॥

ete somā abhi priyamindrasya kāmamakṣaran | vardhanto asya vīryam ||

पुनानासश्चमूषदो गच्छन्तो वायुमश्विना। ते नो धान्तु सुवीर्यम्॥

punānāsaścamūṣado gacchanto vāyumaśvinā | te no dhāntu suvīryam ||

इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि चोदय। ऋतस्य योनिमासदम्॥

indrasya soma rādhase punāno hārdi codaya | ṛtasya yonimāsadam ||

मृजन्ति त्वा दश क्षिपो हिन्वन्ति सप्त धीतयः। अनु विप्रा अमादिषुः॥

mṛjanti tvā daśa kṣipo hinvanti sapta dhītayaḥ | anu viprā amādiṣuḥ ||

देवेभ्यस्त्वा मदाय कं सृजानमति मेष्यः। सं गोभिर्वासयामसि॥

devebhyastvā madāya kaṁ sṛjānamati meṣyaḥ | saṁ gobhirvāsayāmasi ||

पुनानः कलशेष्वा वस्त्राण्यरुषो हरिः। परि गव्यान्यव्यत॥

punānaḥ kalaśeṣvā vastrāṇyaruṣo hariḥ | pari gavyānyavyata ||

मघोन आ पवस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः। इन्दो सखायमा विश॥

maghona ā pavasva no jahi viśvā apa dviṣaḥ | indo sakhāyamā viśa ||

वृष्टिं दिवः परि स्रव द्युम्नं पृथिव्या अधि। सहो नः सोम पृत्सु धाः॥

vṛṣṭiṁ divaḥ pari srava dyumnaṁ pṛthivyā adhi | saho naḥ soma pṛtsu dhāḥ ||

नृचक्षसं त्वा वयमिन्द्रपीतं स्वर्विदम्। भक्षीमहि प्रजामिषम्॥

nṛcakṣasaṁ tvā vayamindrapītaṁ svarvidam | bhakṣīmahi prajāmiṣam ||