सूक्त ९२

पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत। विश्वासाहं शतक्रतुं मंहिष्ठं चर्षणीनाम्॥

pāntamā vo andhasa indramabhi pra gāyata | viśvāsāhaṁ śatakratuṁ maṁhiṣṭhaṁ carṣaṇīnām ||

पुरुहूतं पुरुष्टुतं गाथान्यं सनश्रुतम्। इन्द्र इति ब्रवीतन॥

puruhūtaṁ puruṣṭutaṁ gāthānyaṁ sanaśrutam | indra iti bravītana ||

इन्द्र इन्नो महानां दाता वाजानां नृतुः। महाँ अभिज्ञ्वा यमत्॥

indra inno mahānāṁ dātā vājānāṁ nṛtuḥ | mahā abhijñvā yamat ||

अपादु शिप्र्यन्धसः सुदक्षस्य प्रहोषिणः। इन्दोरिन्द्रो यवाशिरः॥

apādu śipryandhasaḥ sudakṣasya prahoṣiṇaḥ | indorindro yavāśiraḥ ||

तम्वभि प्रार्चतेन्द्रं सोमस्य पीतये। तदिद्ध्यस्य वर्धनम्॥

tamvabhi prārcatendraṁ somasya pītaye | tadiddhyasya vardhanam ||

अस्य पीत्वा मदानां देवो देवस्यौजसा। विश्वाभि भुवना भुवत्॥

asya pītvā madānāṁ devo devasyaujasā | viśvābhi bhuvanā bhuvat ||

त्यमु वः सत्रासाहं विश्वासु गीर्ष्वायतम्। आ च्यावयस्यूतये॥

tyamu vaḥ satrāsāhaṁ viśvāsu gīrṣvāyatam | ā cyāvayasyūtaye ||

युध्मं सन्तमनर्वाणं सोमपामनपच्युतम्। नरमवार्यक्रतुम्॥

yudhmaṁ santamanarvāṇaṁ somapāmanapacyutam | naramavāryakratum ||

शिक्षा ण इन्द्र राय आ पुरु विद्वाँ ऋचीषम। अवा नः पार्ये धने॥

śikṣā ṇa indra rāya ā puru vidvā ṛcīṣama | avā naḥ pārye dhane ||

अतश्चिदिन्द्र ण उपा याहि शतवाजया। इषा सहस्रवाजया॥

ataścidindra ṇa upā yāhi śatavājayā | iṣā sahasravājayā ||

अयाम धीवतो धियोऽर्वद्भिः शक्र गोदरे। जयेम पृत्सु वज्रिवः॥

ayāma dhīvato dhiyo'rvadbhiḥ śakra godare | jayema pṛtsu vajrivaḥ ||

वयमु त्वा शतक्रतो गावो न यवसेष्वा। उक्थेषु रणयामसि॥

vayamu tvā śatakrato gāvo na yavaseṣvā | uktheṣu raṇayāmasi ||

विश्वा हि मर्त्यत्वनानुकामा शतक्रतो। अगन्म वज्रिन्नाशसः॥

viśvā hi martyatvanānukāmā śatakrato | aganma vajrinnāśasaḥ ||

त्वे सु पुत्र शवसोऽवृत्रन्कामकातयः। न त्वामिन्द्राति रिच्यते॥

tve su putra śavaso'vṛtrankāmakātayaḥ | na tvāmindrāti ricyate ||

स नो वृषन्सनिष्ठया सं घोरया द्रवित्न्वा। धियाविड्ढि पुरंध्या॥

sa no vṛṣansaniṣṭhayā saṁ ghorayā dravitnvā | dhiyāviḍḍhi puraṁdhyā ||

यस्ते नूनं शतक्रतविन्द्र द्युम्नितमो मदः। तेन नूनं मदे मदेः॥

yaste nūnaṁ śatakratavindra dyumnitamo madaḥ | tena nūnaṁ made madeḥ ||

यस्ते चित्रश्रवस्तमो य इन्द्र वृत्रहन्तमः। य ओजोदातमो मदः॥

yaste citraśravastamo ya indra vṛtrahantamaḥ | ya ojodātamo madaḥ ||

विद्मा हि यस्ते अद्रिवस्त्वादत्तः सत्य सोमपाः। विश्वासु दस्म कृष्टिषु॥

vidmā hi yaste adrivastvādattaḥ satya somapāḥ | viśvāsu dasma kṛṣṭiṣu ||

इन्द्राय मद्वने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः। अर्कमर्चन्तु कारवः॥

indrāya madvane sutaṁ pari ṣṭobhantu no giraḥ | arkamarcantu kāravaḥ ||

यस्मिन्विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः। इन्द्रं सुते हवामहे॥

yasminviśvā adhi śriyo raṇanti sapta saṁsadaḥ | indraṁ sute havāmahe ||

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत। तमिद्वर्धन्तु नो गिरः॥

trikadrukeṣu cetanaṁ devāso yajñamatnata | tamidvardhantu no giraḥ ||

आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः। न त्वामिन्द्राति रिच्यते॥

ā tvā viśantvindavaḥ samudramiva sindhavaḥ | na tvāmindrāti ricyate ||

विव्यक्थ महिना वृषन्भक्षं सोमस्य जागृवे। य इन्द्र जठरेषु ते॥

vivyaktha mahinā vṛṣanbhakṣaṁ somasya jāgṛve | ya indra jaṭhareṣu te ||

अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन्। अरं धामभ्य इन्दवः॥

araṁ ta indra kukṣaye somo bhavatu vṛtrahan | araṁ dhāmabhya indavaḥ ||

अरमश्वाय गायति श्रुतकक्षो अरं गवे। अरमिन्द्रस्य धाम्ने॥

aramaśvāya gāyati śrutakakṣo araṁ gave | aramindrasya dhāmne ||

अरं हि ष्म सुतेषु णः सोमेष्विन्द्र भूषसि। अरं ते शक्र दावने॥

araṁ hi ṣma suteṣu ṇaḥ someṣvindra bhūṣasi | araṁ te śakra dāvane ||

पराकात्ताच्चिदद्रिवस्त्वां नक्षन्त नो गिरः। अरं गमाम ते वयम्॥

parākāttāccidadrivastvāṁ nakṣanta no giraḥ | araṁ gamāma te vayam ||

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः। एवा ते राध्यं मनः॥

evā hyasi vīrayurevā śūra uta sthiraḥ | evā te rādhyaṁ manaḥ ||

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः। अधा चिदिन्द्र मे सचा॥

evā rātistuvīmagha viśvebhirdhāyi dhātṛbhiḥ | adhā cidindra me sacā ||

मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते। मत्स्वा सुतस्य गोमतः॥

mo ṣu brahmeva tandrayurbhuvo vājānāṁ pate | matsvā sutasya gomataḥ ||

मा न इन्द्राभ्यादिशः सूरो अक्तुष्वा यमन्। त्वा युजा वनेम तत्॥

mā na indrābhyādiśaḥ sūro aktuṣvā yaman | tvā yujā vanema tat ||

त्वयेदिन्द्र युजा वयं प्रति ब्रुवीमहि स्पृधः। त्वमस्माकं तव स्मसि॥

tvayedindra yujā vayaṁ prati bruvīmahi spṛdhaḥ | tvamasmākaṁ tava smasi ||

त्वामिद्धि त्वायवोऽनुनोनुवतश्चरान्। सखाय इन्द्र कारवः॥

tvāmiddhi tvāyavo'nunonuvataścarān | sakhāya indra kāravaḥ ||