सूक्त ५२

यथा मनौ विवस्वति सोमं शक्रापिबः सुतम्। यथा त्रिते छन्द इन्द्र जुजोषस्यायौ मादयसे सचा॥

yathā manau vivasvati somaṁ śakrāpibaḥ sutam | yathā trite chanda indra jujoṣasyāyau mādayase sacā ||

पृषध्रे मेध्ये मातरिश्वनीन्द्र सुवाने अमन्दथाः। यथा सोमं दशशिप्रे दशोण्ये स्यूमरश्मावृजूनसि॥

pṛṣadhre medhye mātariśvanīndra suvāne amandathāḥ | yathā somaṁ daśaśipre daśoṇye syūmaraśmāvṛjūnasi ||

य उक्था केवला दधे यः सोमं धृषितापिबत्। यस्मै विष्णुस्त्रीणि पदा विचक्रम उप मित्रस्य धर्मभिः॥

ya ukthā kevalā dadhe yaḥ somaṁ dhṛṣitāpibat | yasmai viṣṇustrīṇi padā vicakrama upa mitrasya dharmabhiḥ ||

यस्य त्वमिन्द्र स्तोमेषु चाकनो वाजे वाजिञ्छतक्रतो। तं त्वा वयं सुदुघामिव गोदुहो जुहूमसि श्रवस्यवः॥

yasya tvamindra stomeṣu cākano vāje vājiñchatakrato | taṁ tvā vayaṁ sudughāmiva goduho juhūmasi śravasyavaḥ ||

यो नो दाता स नः पिता महाँ उग्र ईशानकृत्। अयामन्नुग्रो मघवा पुरूवसुर्गोरश्वस्य प्र दातु नः॥

yo no dātā sa naḥ pitā mahā ugra īśānakṛt | ayāmannugro maghavā purūvasurgoraśvasya pra dātu naḥ ||

यस्मै त्वं वसो दानाय मंहसे स रायस्पोषमिन्वति। वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे॥

yasmai tvaṁ vaso dānāya maṁhase sa rāyaspoṣaminvati | vasūyavo vasupatiṁ śatakratuṁ stomairindraṁ havāmahe ||

कदा चन प्र युच्छस्युभे नि पासि जन्मनी। तुरीयादित्य हवनं त इन्द्रियमा तस्थावमृतं दिवि॥

kadā cana pra yucchasyubhe ni pāsi janmanī | turīyāditya havanaṁ ta indriyamā tasthāvamṛtaṁ divi ||

यस्मै त्वं मघवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षो शिक्षसि दाशुषे। अस्माकं गिर उत सुष्टुतिं वसो कण्ववच्छृणुधी हवम्॥

yasmai tvaṁ maghavannindra girvaṇaḥ śikṣo śikṣasi dāśuṣe | asmākaṁ gira uta suṣṭutiṁ vaso kaṇvavacchṛṇudhī havam ||

अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत। पूर्वीरृतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत॥

astāvi manma pūrvyaṁ brahmendrāya vocata | pūrvīrṛtasya bṛhatīranūṣata stoturmedhā asṛkṣata ||

समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यम्। सं शुक्रासः शुचयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः॥

samindro rāyo bṛhatīradhūnuta saṁ kṣoṇī samu sūryam | saṁ śukrāsaḥ śucayaḥ saṁ gavāśiraḥ somā indramamandiṣuḥ ||