सूक्त ४८

स्वादोरभक्षि वयसः सुमेधाः स्वाध्यो वरिवोवित्तरस्य। विश्वे यं देवा उत मर्त्यासो मधु ब्रुवन्तो अभि संचरन्ति॥

svādorabhakṣi vayasaḥ sumedhāḥ svādhyo varivovittarasya | viśve yaṁ devā uta martyāso madhu bruvanto abhi saṁcaranti ||

अन्तश्च प्रागा अदितिर्भवास्यवयाता हरसो दैव्यस्य। इन्दविन्द्रस्य सख्यं जुषाणः श्रौष्टीव धुरमनु राय ऋध्याः॥

antaśca prāgā aditirbhavāsyavayātā haraso daivyasya | indavindrasya sakhyaṁ juṣāṇaḥ śrauṣṭīva dhuramanu rāya ṛdhyāḥ ||

अपाम सोमममृता अभूमागन्म ज्योतिरविदाम देवान्। किं नूनमस्मान्कृणवदरातिः किमु धूर्तिरमृत मर्त्यस्य॥

apāma somamamṛtā abhūmāganma jyotiravidāma devān | kiṁ nūnamasmānkṛṇavadarātiḥ kimu dhūrtiramṛta martyasya ||

शं नो भव हृद आ पीत इन्दो पितेव सोम सूनवे सुशेवः। सखेव सख्य उरुशंस धीरः प्र ण आयुर्जीवसे सोम तारीः॥

śaṁ no bhava hṛda ā pīta indo piteva soma sūnave suśevaḥ | sakheva sakhya uruśaṁsa dhīraḥ pra ṇa āyurjīvase soma tārīḥ ||

इमे मा पीता यशस उरुष्यवो रथं न गावः समनाह पर्वसु। ते मा रक्षन्तु विस्रसश्चरित्रादुत मा स्रामाद्यवयन्त्विन्दवः॥

ime mā pītā yaśasa uruṣyavo rathaṁ na gāvaḥ samanāha parvasu | te mā rakṣantu visrasaścaritrāduta mā srāmādyavayantvindavaḥ ||

अग्निं न मा मथितं सं दिदीपः प्र चक्षय कृणुहि वस्यसो नः। अथा हि ते मद आ सोम मन्ये रेवाँ इव प्र चरा पुष्टिमच्छ॥

agniṁ na mā mathitaṁ saṁ didīpaḥ pra cakṣaya kṛṇuhi vasyaso naḥ | athā hi te mada ā soma manye revā iva pra carā puṣṭimaccha ||

इषिरेण ते मनसा सुतस्य भक्षीमहि पित्र्यस्येव रायः। सोम राजन्प्र ण आयूंषि तारीरहानीव सूर्यो वासराणि॥

iṣireṇa te manasā sutasya bhakṣīmahi pitryasyeva rāyaḥ | soma rājanpra ṇa āyūṁṣi tārīrahānīva sūryo vāsarāṇi ||

सोम राजन्मृळया नः स्वस्ति तव स्मसि व्रत्यास्तस्य विद्धि। अलर्ति दक्ष उत मन्युरिन्दो मा नो अर्यो अनुकामं परा दाः॥

soma rājanmṛḻayā naḥ svasti tava smasi vratyāstasya viddhi | alarti dakṣa uta manyurindo mā no aryo anukāmaṁ parā dāḥ ||

त्वं हि नस्तन्वः सोम गोपा गात्रेगात्रे निषसत्था नृचक्षाः। यत्ते वयं प्रमिनाम व्रतानि स नो मृळ सुषखा देव वस्यः॥

tvaṁ hi nastanvaḥ soma gopā gātregātre niṣasatthā nṛcakṣāḥ | yatte vayaṁ pramināma vratāni sa no mṛḻa suṣakhā deva vasyaḥ ||

ऋदूदरेण सख्या सचेय यो मा न रिष्येद्धर्यश्व पीतः। अयं यः सोमो न्यधाय्यस्मे तस्मा इन्द्रं प्रतिरमेम्यायुः॥

ṛdūdareṇa sakhyā saceya yo mā na riṣyeddharyaśva pītaḥ | ayaṁ yaḥ somo nyadhāyyasme tasmā indraṁ pratiramemyāyuḥ ||

अप त्या अस्थुरनिरा अमीवा निरत्रसन्तमिषीचीरभैषुः। आ सोमो अस्माँ अरुहद्विहाया अगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः॥

apa tyā asthuranirā amīvā niratrasantamiṣīcīrabhaiṣuḥ | ā somo asmā aruhadvihāyā aganma yatra pratiranta āyuḥ ||

यो न इन्दुः पितरो हृत्सु पीतोऽमर्त्यो मर्त्याँ आविवेश। तस्मै सोमाय हविषा विधेम मृळीके अस्य सुमतौ स्याम॥

yo na induḥ pitaro hṛtsu pīto'martyo martyā āviveśa | tasmai somāya haviṣā vidhema mṛḻīke asya sumatau syāma ||

त्वं सोम पितृभिः संविदानोऽनु द्यावापृथिवी आ ततन्थ। तस्मै त इन्दो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम्॥

tvaṁ soma pitṛbhiḥ saṁvidāno'nu dyāvāpṛthivī ā tatantha | tasmai ta indo haviṣā vidhema vayaṁ syāma patayo rayīṇām ||

त्रातारो देवा अधि वोचता नो मा नो निद्रा ईशत मोत जल्पिः। वयं सोमस्य विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम॥

trātāro devā adhi vocatā no mā no nidrā īśata mota jalpiḥ | vayaṁ somasya viśvaha priyāsaḥ suvīrāso vidathamā vadema ||

त्वं नः सोम विश्वतो वयोधास्त्वं स्वर्विदा विशा नृचक्षाः। त्वं न इन्द ऊतिभिः सजोषाः पाहि पश्चातादुत वा पुरस्तात्॥

tvaṁ naḥ soma viśvato vayodhāstvaṁ svarvidā viśā nṛcakṣāḥ | tvaṁ na inda ūtibhiḥ sajoṣāḥ pāhi paścātāduta vā purastāt ||