सूक्त २५

आ ते मह इन्द्रोत्युग्र समन्यवो यत्समरन्त सेनाः। पताति दिद्युन्नर्यस्य बाह्वोर्मा ते मनो विष्वद्र्यग्वि चारीत्॥

ā te maha indrotyugra samanyavo yatsamaranta senāḥ | patāti didyunnaryasya bāhvormā te mano viṣvadryagvi cārīt ||

नि दुर्ग इन्द्र श्नथिह्यमित्राँ अभि ये नो मर्तासो अमन्ति। आरे तं शंसं कृणुहि निनित्सोरा नो भर सम्भरणं वसूनाम्॥

ni durga indra śnathihyamitrā abhi ye no martāso amanti | āre taṁ śaṁsaṁ kṛṇuhi ninitsorā no bhara sambharaṇaṁ vasūnām ||

शतं ते शिप्रिन्नूतयः सुदासे सहस्रं शंसा उत रातिरस्तु। जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्यास्मे द्युम्नमधि रत्नं च धेहि॥

śataṁ te śiprinnūtayaḥ sudāse sahasraṁ śaṁsā uta rātirastu | jahi vadharvanuṣo martyasyāsme dyumnamadhi ratnaṁ ca dhehi ||

त्वावतो हीन्द्र क्रत्वे अस्मि त्वावतोऽवितुः शूर रातौ। विश्वेदहानि तविषीव उग्रँ ओकः कृणुष्व हरिवो न मर्धीः॥

tvāvato hīndra kratve asmi tvāvato'vituḥ śūra rātau | viśvedahāni taviṣīva ugra okaḥ kṛṇuṣva harivo na mardhīḥ ||

कुत्सा एते हर्यश्वाय शूषमिन्द्रे सहो देवजूतमियानाः। सत्रा कृधि सुहना शूर वृत्रा वयं तरुत्राः सनुयाम वाजम्॥

kutsā ete haryaśvāya śūṣamindre saho devajūtamiyānāḥ | satrā kṛdhi suhanā śūra vṛtrā vayaṁ tarutrāḥ sanuyāma vājam ||

एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम। इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः॥

evā na indra vāryasya pūrdhi pra te mahīṁ sumatiṁ vevidāma | iṣaṁ pinva maghavadbhyaḥ suvīrāṁ yūyaṁ pāta svastibhiḥ sadā naḥ ||